Zelfverdediging Info Blog

Informatie over zelfverdediging.

Zelfverdediging Tip 29: nooit worstelen OM een wapen!

Meswerpen
Vrijwel elke cursist die naar mijn opleidingsinstituut in Bussum komt voor de puur praktijkgerichte trainingen zelfverdediging die ik daar verzorg vanuit mijn ridderfactor verhogende lessen, vraagt om oefening in het mesvechten. Nu heb ik van kinds af aan geleerd zo goed mogelijk met messen om te gaan. Decennia lang vond ik het vreemd dat er in ons land vanaf midden jaren ’70 van de vorige eeuw tot slechts enkele jaren geleden het mesvechten in Nederland taboe leek.

Een mes bij je hebben was werkelijk ‘not done’ en hoorde alleen bij de intellectueel minderbedeelden. Zo werd dat soms letterlijk gebracht. Terwijl het bij mij hebben van een mes niet meer dan dagelijkse kost was. Als kind speelde ik met vriendjes een spel dat ‘landje-pik’ heette. Wij tekenden een vierkant in het zand en door met messen in dat vierkant te gooien trokken wij lijnen waarmee wij stukken uit dat vierkant van elkaar af pakten. Zo leerden wij meswerpen! Geen haar op ons hoofd dacht eraan deze messen op elkaar te gebruiken. Niet als twaalfjarige en ook niet als achttienjarige. Er werden geen geweldsmisdrijven met deze messen gepleegd.

De messen waarmee wij ‘Landje-Pik’ speelden waren vlijmscherp. Frits, een vriendje waar ik vaak mee speelde, stroopte er de konijnen mee die hij strikte. Nooit hebben wij onze messen tegen andere mensen gebruikt.

Stanleymes
De ouders van een veertienjarige jongen, brachten hem naar Bussum voor een ridderfactortraining scholierenzelfverdediging omdat hij op school beroofd werd. Niet eenmaal maar vaker. Zonder dat zijn ouders, familie, vriendjes en klasgenoten daar een eind aan konden maken. Durfden maken. Want, de jeugdige criminelen die het op deze netjes opgevoede jongen voorzien hadden bleken bijzonder gewelddadig. Zij deinsden er niet voor terug deze veertienjarige puber een stanleymes op de keel te zetten.

Deze puber heeft door dit stanleymes doodsangsten doorstaan. Angsten die hem nog steeds in tranen deden uitbarsten. Ook bij mij op de zaak. Zelfs in mijn Sta Vast! ridderfactortrainingen zelfverdediging. Uiteindelijk heb ik zijn ouders geadviseerd om via hun huisarts gespecialiseerd hulpverlening te zoeken. En meer dan een psycholoog. Deze jongen was psychisch zwaar gehavend door het stanleymes op zijn keel.

Mesvechten
Vandaag wordt ik door een cursist uit mijn ridderfactortraining zelfverdediging gewezen op een YouTube-filmpje waarop te zien is hoe een man die twéé messen op dreigende wijze hanteert het schoolplein van het Scala College afgejaagd wordt door scholieren. Misschien wel net zo oude pubers als de veertienjarige jongen die helemaal kapot was door de doodsbedreiging met een stanleymes op zijn keel. De pubers op het YouTube-filmpje zijn echt niet bang. En zullen dat naar mijn idee ook niet snel worden. Zij smijten met schooltassen naar hun aanvaller en weten hem zelfs weg te jagen.

Vandaag heb ik twee cursisten in net zoveel privétrainingen zelfverdediging bij mij op de zaak in Bussum. Beiden vragen mij expliciet om in het mesvechten getraind te mogen worden. Zij voeren ook allebei het YouTube-filmpje als voorbeeld aan. En vragen mij wat te doen indien zij zelf met zo een met twéé messen zwaaiende tegenstander te maken zouden krijgen.

Gelukkig hoef ik hen enkel en alleen te herinneren aan de ridderfactortrainingen zelfverdediging die zij al genoten hebben. Namelijk het trainen van zelfverdediging met behulp van een tas, een agenda, een boek, een mobieltje, een pen en zelfs met een jas. Ondanks dat het hen wél geleerd is … moest ik hen er beiden aan herinneren. Mesvechten valt blijkbaar niet mee.

Veiligheid
Alleen al het agressief gedrag van anderen kan diepe angstgevoelens bij slachtoffers oproepen. Zij krijgen ‘rubberen’ benen, gaan peentjes zweten, bibberen, hijgen en lijden aan tunnelvisie. Laat staan wanneer het op een slagenwisseling uitloopt. Elk gevecht ‘om het echie’ verloopt niet minder dan bruut. Er wordt zo hard mogelijk geslagen en geschopt met maar één doel letsel toebrengen en bang maken.

Het is onvoorstelbaar hoe dit zou verlopen wanneer er messen in het spel zijn. Elk mesgevecht is loodzwaar. En daar kan ik als beroepskracht beslist over meepraten. Er is over mij vastgelegd hoe ik tegenstanders hun snij- en steekwapen afgenomen heb. Over mij als medewerker is in een beoordeling vastgelegd dat ik ‘mijn eigen veiligheid van ondergeschikt belang maak aan dat van onze organisatie’. Dit is niet voor niets en hier ben ik bijzonder trots op. Mijn persoonlijke veiligheid is meermaals in het gedrang geweest. Letterlijk.

Ervaring
Mijn persoonlijke praktijkervaring met het échte gevecht heeft mij geleerd als instructeur mijn cursisten werkelijk op het hart te drukken ‘nooit te worstelen OM een wapen’. Natuurlijk heb ik ‘calamiteiten’ beslist met slagen, trappen en een worp waarna zo een tegenstander afgevoerd kon worden.

Daarnaast ben ik beroepsmatig betrokken geweest bij conflicten die eindigden in een worsteling. Ook met een gewapende tegenstander. Deze ervaringen hebben mij geleerd nooit OM een wapen te worstelen maar … MET het wapen zo een worsteling uit te vechten. Het verschil zit hem in de mindset die deze verschillende woorden oproepen.

Wanneer twee honden vechten om een bot gaat de derde ermee vandoor. Zo is het ook binnen de zelfverdediging. Zodra twee mensen vechten om een wapen, raken zij het overzicht in dat gevecht kwijt. Beiden zijn gefocust op het wapen in plaats van zich te concentreren op het uitschakelen van hun aanvaller. Alleen maar sleuren en trekken aan het wapen zonder jezelf te richten op het uitschakelen van je tegenstander vermoeid alleen maar. Bewaar en gebruik je energie om je aanvaller uit te schakelen.

Ga voor zijn meest kwetsbare delen. Dat zijn nooit per definitie zijn ‘weke delen’ maar vooral zijn ogen en keel. Val die aan. Val ook zijn ledematen aan op de gewrichten, zoals diens ellebogen, polsen, knieën en enkels. Het liefst doe je dat met het wapen dat jouw aanvaller in de strijd gebracht heeft. Wacht niet totdat jij dat wapen heb kunnen afpakken maar richt je van meet af aan op het vechten MET dat wapen. Zelfs als je tegenstander dat nog vast heeft …

Share on Facebook
posted by Adrie de Herdt in Conditie- en Krachttraining and have No Comments