Zelfverdediging Info Blog

Wordt weer scholier t.a.v. uw zelfverdediging en léér.

Zelfverdediging tip 17: ga boksen en leer bobbing and weaving.

Boksontwijkingen
Bobbing is het op en neer bewegen van je hoofd wanneer een tegenstander dat met stompen, slagen en zelfs trappen probeert te raken.
Weaving is het van links naar rechts en terug bewegen van je hoofd wanneer dat aangevallen wordt met stompen, meppen en trappen.
Slipping is wanneer je niet alleen je hoofd maar je hele lichaam weg laat stappen wanneer je hoofd aangevallen wordt.
Sliding is het om de as wegdraaien van je lichaam uit een aanval van je tegenstander

Natuurlijk is dit een korte en bondige uitleg van technische termen uit het boksen die door boksers zelf veel uitgebreider uit de doeken gedaan kunnen worden. Dat ben ik niet. Hoewel ik in de jaren ’80 van de vorige eeuw bij ABCC van ‘ome’ Joop de Vries heb mogen boksen.

Opties
Voor de zelfverdediging is het van belang te weten dat veel straatvechters vaak aanvallen naar het hoofd van hun slachtoffers uitvoeren. Uit zo een aanval wegzakken, wegleunen of wegstappen is geen verkeerde optie. Zo lang je zo een beweging maar ‘klein’ houdt. Maak hem niet te lang want dan duurt het ook langer voordat jij terug in je oude positie bent. Bovendien loop je het risico juist in een volgtechniek te bobben, weaven of slippen. En dat kan de uitkomst van elke straatgevecht bepalen.

Ruimte
Hoewel de naam ‘straatgevecht’ anders doet vermoeden is er vaak geen enkele ruimte om jezelf als slachtoffer te bewegen. Weg te bewegen. Toch proberen veel slachtoffers op het laatste moment weg te komen van hun tegenstanders vandaan. Het laatste moment is wat mij betreft altijd het verkeerde moment. Waarom zou iemand al niet veel eerder maken dat diegene wegkomen kan ver van personen vandaan waar je niet bij in de buurt wilt zijn? Het allereerste moment dat je nekharen overeind gaan staan en je kippenvel krijgt van mensen om je heen, van hun houding en handelen, is het meteen tijd te vertrekken. Desnoods met een vers verzonnen smoes.
Boeven verkleinen met opzet de ruimte waarin zij hun slachtoffers opsluiten. Dat is niet voor niets. Zo beperken zij houding en handelen van degene die zij willen bestelen, beroven, mishandelen en verkrachten. Op zodanig automatische wijze dat zij er met elkaar niet eens over hoeven te communiceren. Bij boeven zit dit er werkelijk ingebakken.

Thuis
Zelfs thuis in het ouderlijk huis slaan boeven erop los. Op elkaar wel te verstaan. Hun onderlinge verhoudingen zijn nu eenmaal zo. De vlam slaat er binnen enkele seconden in de pan en dan is er geen houden meer aan. Vaders, zoons, ooms, neven én nichten, tantes en grootmoeders, alles begint te schelden en schreeuwen, slaan en schoppen. En als er bekenden van gezin en/of familie bij zijn gaat het er extra hard aan toe. Er worden soms zelfs messen getrokken en gebruikt en met vuurwapens (in de lucht) geschoten. Over het algemeen vallen er geen ernstige slachtoffers en na het matten wordt er weer gezamenlijk gegeten, gedronken en tv gekeken. Tenzij er wel zwaar gewonden en/of doden te betreuren zijn.
Voor de zelfverdediging is het van belang te beseffen dat boeven getraind en vooral gehard zijn in het gevecht in de bijzonder beperkte ruimte.

Vechtsport
Waarom zou je een vechtsport gaan trainen op een judomat van vierenzestig vierkante meters of in een ring met dezelfde oppervlakte? Terwijl het algemeen bekend is dat een echt gevecht op de vierkante meter uitgevochten wordt. Mijn antwoord op deze vraag luidt altijd dat het beoefenen van een vechtsport haar leerlingen leert aanval en verdediging te herkennen en daarop in te kunnen spelen. Elke vechtsport leert haar leerlingen aanvallen te ontwijken en te counteren. Uiteraard op basis van de binnen zo een sport geldende regels en mogelijkheden. Zoals er binnen het boksen op aanvallen geanticipeerd mag worden door te bobben en te weaven, te slippen en te sliden, zo mag dat binnen bepaalde Oosterse Vechtsporten helemaal niet. Binnen bepaalde Oosterse Vechtsporten mogen beoefenaars enkel en alleen rechtop staande het gevecht uitvechten. Wegleunen is uit den boze. Dat is een verschil van visie en wordt bepaald door een stijlgevoelige interpretatie van een echt gevecht.

Wegleunen
‘Jij leunt helemaal weg uit mijn aanvallen Adrie’, liet een dangraadhouder uit een Japanse karatestijl zich tegenover mij ontvallen. Deze karateleraar is afgelopen zomer nog op Okinawa wezen trainen met een van de meest bekende en erkende karategrootmeesters. Natuurlijk versterkt dit diens binding met zijn karatestijl en daarbij horende stijlkenmerken. Waarin het ontwijken van aanvallen door daaruit weg te leunen niet zijn toegestaan.

Nu besef ik terdege dat geboden en verboden bepaalde doelen nastreven. Bijvoorbeeld in het verkeer waarin verkeersverboden ervoor dienen ongelukken te voorkomen. Misschien is het wel zo dat karatestijlen waarin het verboden is te bobben en weaven, slippen en sliden daar een bepaald succes in een gevecht mee nastreven. Dat weet ik niet.
Wat ik wél weet is dat ik in mijn tijd bij ABCC, van hoofdbokstrainer ‘ome’ Joop de Vries heel veel geleerd heb over het ontwijken van aanvallen naar mijn hoofd. Deze trainer vond het van het grootste belang om bij het boksen ervoor te zorgen dat je hoofd zo min mogelijk treffers zou incasseren. En in het licht van de bovenstaande alinea’s heb ik hier ook buiten de boksring om veel plezier van gehad.

Share on Facebook
posted by Adrie de Herdt in Geen categorie and have No Comments