Zelfverdediging Info Blog

Informatie over zelfverdediging.

Zelfverdediging Tip 43: houdt afstand tot een mes … maak dat je wegkomt!

 

Leer zo snel en ver mogelijk van gevaar weg te rennen zeker als het gaat om een aanvaller met een slag-, snij- of steekwapen!

 

 

 

 

 

 

Terreur

In vier weken tijd evenzoveel terreurdaden in Frankrijk. Het heeft zijn weerslag tot binnen onze landsgrenzen. Van politici in Den Haag tot sporters die ik ontmoet in een krachthonk waarin ik aan het trainen ben. Allen laten zich erover uit. De politici in bewoordingen over onze democratische vrijheden die wij niet moeten laten bedreigen. De mede-sporters hebben vragen aan mij over hoe zo veilig mogelijk zichzelf te kunnen verdedigen tegen een aanval met een mes.

‘Zo veilig mogelijk’ vind ik een goede toevoeging omdat messen wat mij betreft bijzonder onveilige voorwerpen zijn. Wie heeft zichzelf nooit per ongeluk met een mes in de vingers gesneden? Bij het koken of bij het klussen. Ook ik weet uit eigen ervaring dat je dit ongemerkt overkomen kan. Plots heb je een jaap in een vinger. Gewoon, door onoplettendheid en gedachteloos bezig zijn. Je bent zo vaak aan het koken, je bent zo vaak aan het klussen dat je niet eens meer oplet zodra je een mes pakt. Hoe ‘veilig’ is een mes eigenlijk nog?

Onmogelijk

Een mes is wél een snij- én steekwapen en dit zegt genoeg over hoe gevaarlijk dat is. Aanvallers kunnen hun slachtoffers verwonden door hen te steken met de punt en/of te snijden met het snijvlak. Waarbij tweesnijdende messen twee snijvlakken hebben. Iemand met kwade bedoelingen kan vanuit allerlei richtingen op veel verschillende manieren proberen zijn slachtoffers te raken. Hij zal heel wild en met grote bewegingen of heel gericht en bijna ongezien proberen dit wapen te gebruiken. Overal waar hij zijn slachtoffer(s) maar raken kan.

Het is naar mijn persoonlijke mening vrijwel onmogelijk dit te voorkomen. Tegen cursisten in mijn riddertrainingen zelfverdediging zeg ik elke les opnieuw dat zij vrijwel kansloos zijn tegen een mes. Dit geldt al helemaal voor scholieren en studenten binnen de scholierenzelfverdediging omdat deze jongeren nog niet volgroeid en dus niet op volle sterkte functioneren. Elke training vertel ik cursisten dat het vrijwel onmogelijk is een mesaanval te verdedigen zonder gewond te raken. Helemaal als je zonder op je omgeving te letten in jezelf teruggetrokken zit te bidden in een kerk. Of boodschappen aan het doen bent en zonder op je omgeving te letten over straat loopt. Nee, ik (ver)oordeel geen enkel slachtoffer want niemand had hun mogen vermoorden.

Afstand

Eigenlijk is er naar mijn idee maar één effectieve verdediging tegen een mesaanval en dat is om zo snel mogelijk een zo groot mogelijke afstand tot het mes te maken. Keer jezelf desnoods om en begin keihard te rennen. Ooit heb ik iemand zien rennen over in een fietsenstalling gestoken fietsen. Hij ging daar zo snel overheen dat niemand hem kon volgen. Prima manier om te ontkomen aan je achtervolgers en misschien ook aan een mes. Maak afstand … maak dat je wegkomt … ren zo snel als je kunt weg. Spring over tafels en banken ontwijk obstakels en hindernissen en maak dat je wegkomt.

Afstand is volgens mij niet alleen in het geval van een snij- en/of steekwapen je beste vriend. Ook als het gaat om slagwapens is het een heel goed idee te zorgen dat je niet geraakt kan worden. Maak dat je wegkomt. Hoe kleiner de kans geraakt te worden hoe minder kans op letsel.

Blokkeren

Een aanval met een slag-, snij- of steekwapen blokkeren vind ik niet zo een goed idee, behalve als je echt niet meer weg kan komen. ‘Kan je geen afstand maken, moet je de afstand zo klein mogelijk maken’ leer ik mijn cursisten. Hiermee bedoel ik dat zij de strijd naar hun tegenstander moeten brengen. Alleen als het niet anders kan. En … nooit ongewapend! Pak wat je pakken kan. Pak een stoel, een kruk, een (niet te zware) tafel, een leren jas/riem, asbak, fles … noem het zo gek maar op maar pak iets.

Kan je aan een mes komen, pak dan een mes. En ik spreek uit ervaring. Het is vlot over met de ambities van uw tegenstander op het moment dat u zo een situatie weet te ‘nivelleren’. ‘Nivelleren’ noem ik het gelijktrekken van een ongelijke strijd in mijn riddertrainingen zelfverdediging. Hij een stok, ik ook een stok … hij een mes, dan ik ook een mes.

Laf

Binnen mijn beroepsmatige praktijk heb ik meegemaakt hoe tegenstanders een gevecht plotseling opgaven toen zij zagen dat ik ook een mes inbracht. Het hoefde plots niet zo nodig meer voor hen. Dat was tot het moment dat ik zelf een mes wist te pakken toch echt héél anders. Mesvechters laten hun wapens nooit lang zien, die laten zij voelen aan hun slachtoffers. Zeker zodra die ongewapend zijn, want ‘alle mannen zijn laf’. Pak iets waarmee je de strijd kan ‘nivelleren’ als je er niet in slaagt aan een gevecht tegen een gewapende tegenstander te ontkomen.

‘Alle mannen zijn laf’’ leg ik vrijwel woordelijk zo aan cursisten in mijn riddertrainingen zelfverdediging uit. Dit hoeft geen hogere wiskunde te zijn, kijk maar naar slachtoffers van geweld door mannen. Dat zijn vaak vrouwen, of mannen die kleiner of veel minder sterk waren dan de daders zelf zijn. Of ze kwamen gewapend naar het gevecht om een grotere en sterkere tegenstander tot slachtoffer te maken.

Weglopen

Helaas hebben wij als samenleving ondanks alle terreur nog niet voldoende ervaring met geweld om burgers tot automatische weglopers te maken. Zelfs onze opsporingsambtenaren niet. Ooit zat ik beroepsmatig in een bijeenkomst met medewerkers van onze overheid, politie en defensie toen er plotseling een heel dik boek op een hoge plank omviel. Dat het om gebonden papier ging wisten wij nog niet. Maar het gaf een enorm  luide knal. Iedereen stond aan de grond genageld of zat aan de zitting van diens stoel vastgelijmd.

Zelf zat ik op dat moment aan de bar op een barkruk van een drankje te genieten en te luisteren naar de verschillende sprekers. Meteen na de knal was ik al vertrokken richting uitgang. En met mij een slanke man die een fiks stuk langer was dan ik ben. Wij liepen getweeën gehaast weg toen bekend gemaakt werd dat een lijvig boekwerk omgevallen was. Iedereen die ons in de ogen kon kijken lachte ons toe danwel uit. Wij keken elkaar even aan waarna de lange man vanuit de hoogte tegen mij zei: ‘liever blooje Jan dan dooje Jan’.  En hij had helemaal gelijk.

Achteraf had de presentator het er nog over met alle aanwezigen dat het hem opgevallen was dat er niemand onmiddellijk reageerde. Terwijl er heel wat aanwezigen bij politie en defensie vandaan kwamen die beroepsmatig heel wat spannende situaties meegemaakt hebben. Enkelen zelfs ervaring met oorlogsgeweld. Nou was dat niet helemaal waar, want twee paar voeten waren al onderweg naar de uitgang. Betekent dit dat elke burger ‘een wegloper’ zou moeten worden? Ik denk van wel.

 

Share on Facebook
posted by Adrie de Herdt in Geweld,Zelfverdediging Tips and have No Comments

Zelfverdediging Tip 15: Leer puntertjes maken!

Waarom zou je in de bijzonder beperkte ruimte niet punteren?

Simpel
Vanuit mijn beroepsmatige praktijkervaring met zelfverdediging in bijzonder beperkte ruimten kan ik werkelijk stellen dat punteren naar het onderbeen van je tegenstander(s) bijzonder effectief is. Gewoon recht vooruit trappen met de punt van je (leger)schoen of elk ander schoeisel dat daarvoor hard genoeg is.

Ondernemers
Zakenmannen die regelmatig op mooie Van Bommels lopen adviseer ik in mijn ridderfactor-trainingen bij Sta Vast Training in Bussum zelfs de leren zool bij de schoenmaker langs de onderkant aan de voorkant in de rand iets op te laten schuren. Zo ontstaat geheel onzichtbaar een scherpe rand waar prima mee te punteren valt. Want, waarom zou je moeilijk doen? Deze ondernemers leer ik om onder druk van geweld hun armen voor hun hoofd te houden om hun hersenpan heel te houden. Tegelijk oefen ik hen meteen naar de onderbenen van hun tegenstanders te punteren. Met bijgeslepen Van Bommels stappen je aanvallers al snel bij je vandaan om hun schenen heel te houden.

Pendelen
Slaag jij erin je tegenstander(s) voldoende hard tegen de schenen te schoppen dan zal je tot je verrassing ontdekken dat diens bovenlichaam als vanzelf naar jou toe komt. Het door jou tegen de scheen getrapte been zal hij reflexmatig zo snel mogelijk naar achteren brengen. Waardoor zijn bovenlichaam als een soort van contragewicht naar voren zal pendelen. Mooi. Zijn hoofd en romp komt uit zichzelf naar jou toe pendelen, zonder dat jij daar iets voor hoeft te doen. En omdat mijn cursisten hierop voorbereid zijn kunnen zij hun tegenstander nog meer pijn doen. Die valt nu met zijn gezicht tegen een elleboog aan of komt tot de ontdekking dat diens arm wel heel erg strak vast komt te zitten in een klem.

Vierkante meter
In bijzonder beperkte ruimten is het van groot belang vaardig te zijn in zelfverdediging op de vierkante meter. Zonder een stap opzij of achteruit te hoeven zetten je aanvaller meteen aanpakken. Leer daartoe hoog/laag vechten. Doe je aanvaller pijn. Dan eens laag tegen diens schenen dan weer hoog op zijn ogen en neus en weer naar beneden. Val vooral gewrichten aan als vingers, pols, elleboog en knie. Beschadig je aanvaller … anders beschadigt die jou. In de kleine ruimte valt namelijk niet te ontkomen aan het gevecht. Vecht dat daarom uit met alle kracht die je in je hebt. En leer dat op de vierkante meter te doen.

Share on Facebook
posted by Adrie de Herdt in Geweld and have No Comments

Zelfverdediging Tip 3: Ga helemaal stuk en loop totaal leeg.

3-meisjes-helemaal-stuk

Cardio en afvallen

De meeste cursisten in onze riddertrainingen zelfverdediging bij Sta Vast in Bussum waarmee wij hun ridderfactor helpen vergroten, associëren cardiotraining met afvallen. Deze vorm van training is gericht op het verbeteren van de werking van het hart, de longen en bloedvaten. Dit heet het cardiovasculaire vermogen. Het vermogen een beweging heel erg lang vol te houden. En niet gericht op het vergroten van je kracht en ontwikkelen van spiermassa. Laat het vergroten van spiermassa nu precies datgene zijn waar je je wél op zou moeten richten als je wilt afvallen. Maar, dat is een ander verhaal. In dit blog wil ik je uitleggen wat de zin van helemaal leeg gaan op je uithoudingsvermogen is in trainingen zelfverdediging.

Cardiotraining en zelfverdediging

In cardiotraining wordt het cardiovasculaire vermogen zo zwaar mogelijk belast. Vandaar de naam ‘cardiotraining’. Dit is het vermogen van je hart, longen en bloedvaten om zuurstof op te nemen in het lichaam. Omdat het hart een spier is, die je binnen de cardiotraining traint, wordt ie sterker en efficiënter. Cardiotraining zorg voor een gezond, sterk en vitaal lichaam dat zich zodra het nodig is langdurig kan inspannen. Vandaar het belang om cardiotraining liefst in combinatie met krachttraining te gebruiken om jezelf beter te kunnen verdedigen. Zo een combinatie van cardio met kracht zal feitelijk een intervaltraining worden. Waarin je van een relatief rustige beweging naar een veel inspannendere handeling overgaat. Deze combinatie is overigens ook te verdelen over een periode en niet alleen binnen een training.

Hoe zwaar moet je zelfverdediging trainen?

Naar mijn mening verschilt dit niet alleen van mens tot mens maar ook van moment tot moment. De ene dag van de week kan een cursist zichzelf helemaal leeg trainen en de andere dag is ie tot niets in staat. Voor de zelfverdediging tegen hufters in onze huidige samenleving, is het volgens mij van belang dat alle cursisten in mijn riddertrainingen hun ridderfactor ook leren verhogen. De ridderfactor als fysiekmentale component op jacht naar succes in het dagelijks leven en niet alleen op zoek naar de winst in een (fysiekmentale) confrontatie. Alle cursisten zelfverdediging gaan in mijn trainingen helemaal leeg en stuk. Zodat ze leren ervaren hoe het voelt zich helemaal leeg te moeten vechten.

Natuurlijk hou ik leeftijd en fase van getraindheid in de gaten. Los van dat raken cursisten bij mij altijd geheel buiten adem. Mijn riddertrainingen in het kader van het verhogen van de ridderfactor zijn geen gezellig samenzijn waarin van alles besproken kan worden. Nee. Het liefst laat ik al het praten achterwegen en wordt er van meet af aan keihard getraind. Een fatsoenlijk gesprek voeren is er bij mij niet bij.

Waarom enkel zelfverdediging technieken trainen niet helpt

Als we het hebben over zelfverdediging, dan bedoelen de meest mensen eigenlijk dat we het van onze aanvallers willen winnen. Wat is winnen? Winnen als in ‘overwinnen’? Winnen zelfs als je daarna een tijd in het ziekenhuis moet bijkomen? Binnen mijn riddertrainingen draait het vooral om héél blijven onder druk van wangedrag, agressie, bedreiging en geweld. Wanneer een verdediger langer in het ziekenhuis moet liggen dan diens aanvaller vraag ik mij af of er wel van adequate zelfverdediging sprak geweest is. Door heel gericht te trainen op het verbeteren van kracht, behendigheid, uithoudingsvermogen en beheersen van effectieve vechtstrategieën, -tactieken en -technieken vergroot onze cursist zijn kansen op winst in een écht gevecht.

Ga helemaal stuk en loop helemaal leeg!

Door sterker te worden, beter te bewegen en je bewegingen langer vol te kunnen houden dan je tegenstander. Dat stelt hoge eisen aan een training zelfverdediging. Binnen riddertrainingen waarmee wij de ridderfactor van onze cursisten helpen verhogen is dit een logische combinatie.
Want daar gaat het om: als je jezelf adequaat wilt kunnen verdedigen, dan wil je het inzetten van je lijf zodanig doen dat je sterker en beter geoefend bent dan je aanvaller. Niet alleen tijdens een riddertraining, maar het liefst gedurende de hele dag elke dag. Met andere woorden; breng je fysiekmentale verdedigende vaardigheid op peil.
Alleen zulke trainingen kunnen ervoor zorgen dat behoudt van lijf en leden en dat van derden door onze cursisten veel beter gewaarborgd worden kan.

Share on Facebook
posted by Adrie de Herdt in Geweld and have No Comments

Iedereen weer ridder!

logo-ridderfactor-e-mail

Het moet snel afgelopen zijn met geweld tegen vrouwen en meisjes! Zo kort en duidelijk is dit voor mij als trainer weerbaarheid, zelfverdediging en beroepsmatig fysiek optreden.

Minder weerstand
Zowel mijn vrouw als mijn dochter hebben meegemaakt hoe ik ooit mannen aangesproken heb die op straat een vrouw (waarschijnlijk hun vrouw/vriendin) mishandelden. Dat was heel kortaf. Omdat lange gesprekken met vrouwenmishandelaars volgens mij nooit zin hebben. Die hebben altijd wel een (volgens hen) goede reden een vrouw aan te vallen. ‘Dat moet je met mij doen’ stelde ik hen voor. Nou, dat deden die mannen dus niet. Nee, natuurlijk niet. Bij gelijk postuur, gelijke lengte en gelijk gewicht is een meisje/vrouw enkele tientallen procenten minder krachtig dan een man. Dit heeft te maken met de bouw en werking van hun lichaam. En dat komt mannen die vrouwen mishandelen heel goed uit: zij hoeven zich geen zorgen te maken over mogelijke weerstand. Die is altijd veel minder dan dat zij van een man als slachtoffer kunnen verwachten.

Missie van mannen
Vrouwen moeten beschermd worden door mannen die het op durven nemen tegen mannen die vrouwen mishandelen. Dit is de missie die jongens en mannen meekrijgen die bij Sta Vast Training in Bussum deelnemen aan zogenaamde ‘riddertrainingen’ zelfverdediging. Dit zijn geen doorsnee oefeningen om zichzelf beter te kunnen verdedigen. Het is veel meer dan alleen wat leren schoppen en slaan om zichzelf te kunnen verdedigen. Deze ‘riddertrainingen’ zijn gericht op het vergroten van de ‘ridderfactor’ in onze cursisten. Zij leren zich weer als een ‘ridder’ te gedragen: hoofs, hoffelijk, hulpvaardig én heldhaftig. Vier woorden die voor zichzelf spreken als wij het over respectvol omgaan met onze meisjes en vrouwen hebben. Vier woorden die op zich signalen afgeven dat geweld tegen meisjes en vrouwen moet stoppen.

Mijn ervaring als trainer weerbaarheid, zelfverdediging en beroepsmatig fysiek optreden is dat steeds meer jongens en mannen het geweld tegen vrouwen willen stoppen. Begrijpen dat dit helemaal niet normaal is. Dat dit niet zo hoort. Is het niet vreemd dat er in ons Nederland met haar moderne samenleving maar zo weinig vrouwen een leidende positie hebben? Zegt dit niet genoeg over hoe onze mannen aankijken tegen onze vrouwen? Wordt het niet tijd dit te veranderen?

Andere houding en ander gedrag
De houding en het handelen van mannen naar vrouwen in onze samenleving verander je niet zomaar. Hier is tijd voor nodig, een verandering van houding en andere manier van denken van mannen. En vooral de inzet van jongemannen en jongens.

Bij Sta Vast Training en Bussum gebruiken wij onze ‘riddertrainingen’ als een heel nieuwe benadering, waarin een sterk ontwikkelde persoonlijke en individuele ‘ridderfactor’ een grote rol speelt. Waarin verbetering van kracht, behendigheid, uithoudingsvermogen, verdedigende vaardigheid en beleefd gedrag gecombineerd worden tot leermomenten voor cursisten. Gericht op het ontwikkelen van hun ‘ridderfactor’ als onderdeel van meer assertief (groeps)gedrag. Waarbij nadrukkelijk aan cursisten gevraagd wordt met alles dat zij bij ons leren in deze trainingen ook buiten in hun omgeving aan de slag te gaan. En zich buiten ons bedrijfspand openlijk uit te spreken over hoe verschrikkelijk zij het vinden dat meisjes en vrouwen onheus en zelfs agressief behandelt worden. En daar desnoods een stokje voor durven steken. Uiteraard wel lettend op hun eigen veiligheid. Want, ik verwacht heus geen wonderen van cursisten die één- tot tweemaal per week komen trainen.

Tegelijk geloof ik dat hun invloed langzaam groter zal worden. Want, ook zij beseffen dat geweld tegen vrouwen werkelijk moet stoppen. Zodat meisjes en vrouwen nooit meer angstig en onzeker over straat hoeven en zij nooit meer bang voor hufters hoeven te zijn in onze samenleving. Onder het motto van onze ‘riddertrainingen’: ‘iedereen weer ridder’!

Share on Facebook
posted by Adrie de Herdt in Geweld and have Comment (1)

Sta Vast! Training Zelfverdediging

Adrie-en-M-T-mes-vs-mes-13-

Privé-Trainingen Zelfverdediging
Stavast Persoonlijke Zelfverdediging verzorgt enkel puur praktijk- en hulpvraaggerichte privétrainingen voor onze cliënten: een-op-een, in kleine groepen van niet meer dan vier deelnemers of in speciale grotere groepen voor beroepskrachten.
Sta Vast Trainingen Zelfverdediging worden verzorgd in ons puur praktijkgerichte oefenpand in Bussum. Waar wij een praktijkruimte ingericht hebben om in de beperkte ruimte de werkelijkheid van een echt gevecht in de zelfverdediging zoveel mogelijk te kunnen benaderen. Een technische ruimte waar verdedigende technieken zo veilig mogelijk aangeleerd kunnen worden. Met een eigen krachthonk om kracht, behendigheid en uithoudingsvermogen maximaal te verbeteren. Want: ‘zonder kracht géén kunde!’ luidt de slogan van onze Sta Vast Trainer Adrie de Herdt.
Een nieuwe toekomst!
Sta Vast Training focust enkel en alleen op privétraining en –begeleiding van onze privécursisten naar een maximaal verbeterde weerbaarheid, verdedigende vaardigheid en beroepsmatig fysiekmentaal optreden. Zo wordt het verbeteren van onze cursisten een geheel nieuwe ervaring. Gebaseerd op de wens hun toekomst weer in eigen hand te kunnen nemen. En dit op geen enkele wijze meer af te laten hangen van anderen en hun wangedrag, agressie, bedreiging en geweld. Zich niet te laten stoppen door tijdsdruk, tegenslag en tegenwerking. Onze cursisten kiezen voor een nieuwe toekomst!
Winnen!
Sta Vast Training geeft haar cursisten de kans adequaat te leren omgaan met hun eigen angsten en onzekerheden. Hier zelf een keuze in te maken en beslissing over te nemen. Zich niet en nooit meer te laten leiden door gedachten die gekleurd zijn door angst en onzekerheid. Te zorgen dat hun onzekerheden hen niet meer zullen hinderen. Te durven, denken en doen. Zelfs onder druk en dreiging van geweld.
Sta Vast Training leert cursisten risico’s te durven nemen. Tegenstanders van hun stuk durven brengen, laten twijfelen en aanvallers bang en angstig maken. ‘Nivelleren’ noemt Sta Vast Trainer Adrie de Herdt zo een houding vol van handelen. ‘Nivelleren’ om zaken zoveel mogelijk gelijk te durven trekken. Iedereen terug naar de startlijn dwingen en van daaruit opnieuw starten met het gevecht. Nu mag en kan alles! Daarom leren cursisten werkelijk alles te geven, helemaal leeg te gaan en niet aflatend het gevecht met hun aanvallers op te zoeken. Met maar één doel: de overwinnaar te zullen zijn!
Sta Vast!
De beroepsmatige ervaring van onze Sta Vast Trainer Adrie de Herdt met het echte gevecht in de zelfverdediging heeft hem een reputatie van effectiviteit opgeleverd. Die hij nu gebruikt binnen trainingen zelfverdediging die Sta Vast Training haar cursisten bieden kan. Om zijn cursisten te helpen veranderen en groeien. Op allerlei persoonlijke gebieden. En iedereen weerbaar en succesvol te maken!
Vanuit zijn persoonlijke en beroepsmatige ervaringen heeft Adrie een lescurriculum weten samen te stellen waarmee hij zijn kennis en vaardigheid deelt met zijn cursisten. Opdat zij niet de fouten zullen maken die hij gemaakt heeft. En zij stappen zullen zetten op weg naar de volle winst in de zelfverdediging.
Sta Vast Training leert haar privécursisten nooit op te geven en zichzelf schrap te zetten onder druk van allerlei aanvallen. Vandaar de naam: Sta Vast Training en onze slogan: Sta Vast!
Ontwikkel uzelf ook fysiekmentaal maximaal! Neem contact met Sta Vast Trainer Adrie de Herdt op 06-13886352, of mail hem naar adrie@sta-vast.nl en hij zal beslist contact met u opnemen.
Sta Vast!

Share on Facebook
posted by Adrie de Herdt in Geweld and have No Comments

Het ware gezicht van geweld.

Geen enkele training zelfverdediging kan het ware, smerige, stinkende, kermende, krijsende, chaotische en sadistische gezicht van geweld laten zien.

In mijn naaste omgeving zijn twee jonge vrouwen nog kort geleden getroffen door terroristisch geweld. De een keek de schutter in Alphen aan de Rijn op de rug terwijl hij aan het moorden was. De ander was een paar straten verderop aan het wandelen in Marrakech toen de aanslag op het internetcafé gepleegd werd.
Beiden hebben de paniek, de chaos en het onbeschrijflijke leed die deze gewelddadige momenten kenmerken, gevoeld. Met beiden heb ik persoonlijk contact gehad. Er viel mij direct een verschil op in houding en handelen tussen de twee. Waar de een helemaal van slag was, bleef de ander rustig terwijl beiden mij beschreven wat ze gezien en gevoeld hadden. Bijzonder onprettige beelden werden door hen aan mij beschreven.
Maar, waar de een beslist getroost mocht worden, hoefde dit voor de ander helemaal niet. En in die laatste persoon herkende ik het gedrag van mensen die op een bepaalde manier gewend geraakt zijn aan geweld. De feiten koel tot in detail beschrijvende, ongeëmotioneerde vertelstijl was voor mij reden aan haar te vragen of zij dit soort situaties misschien eerder meegemaakt heeft. Na door mijn vraag verrast te zijn antwoordde ze kortaf bevestigend: zij heeft oorlogsgeweld en bomaanslagen in een eerdere woonplaats meegemaakt. Terwijl de eerstgenoemde in de betrekkelijke veiligheid van een Nederlandse woonplaats grootgebracht is.

Wat is in trainingen weerbaarheid, zelfverdediging en beroepsmatig fysiek optreden volgens mij van belang in dit artikel? Dat zowel instructeurs als cursisten moeten beseffen dat zij slechts in een training zitten! Terwijl alleen de werkelijkheid kan laten ervaren wat deze twee jonge vrouwen meegemaakt hebben. Dat een training slechts een training blijft, hoe ‘reality based’ deze ook is. Dat het niets ontziende, ware gezicht van geweld zich in een training zelfverdediging of scholierenzelfverdediging, weerbaarheid en beroepsmatig fysiek optreden niet laat zien.

Share on Facebook
posted by Adrie de Herdt in Geweld and have Comments (8)