Zelfverdediging Info Blog

Wordt weer scholier t.a.v. uw zelfverdediging en léér.

Zelfverdediging Tip 1: hoe kom ik los uit een dubbele polsgreep?

riddertraining-kniebevrijdi

In de trainingen zelfverdediging die bij Sta Vast Training in Bussum verzorgd worden, wordt niet volgens een vast lescurriculum gewerkt. De nadruk ligt op het verzorgen van privétrainingen zelfverdediging. Puur praktijk-, persoons- en vraaggericht op aangeven van onze cursisten.
Komt vandaag een cursist binnen die meteen vraagt wat hij tegen een dubbele polsgreep moet doen. Ooit heeft hij geleerd zijn onderarmen omhoog te zwaaien en naar buiten jezelf los te rukken. Maar, dat werkte helemaal niet. Het lukte niet! Hij kwam helemaal niet los. Zijn tegenstander is te groot en te sterk.

Meesleuren
Tot tweemaal aan toe heb ik zelf gezien hoe een vrouw door een man aan haar arm bij de pols gegrepen over straat meegesleurd werd. Wat ze ook deed, het hielp haar niet. Ze kwam maar niet los. Tegen haar wil werd zij mee genomen.
De eerste keer was in de Celebesstraat in Amsterdam Oost. Mijn vrouw zat naast mij in de auto die ik meteen toen ik dit zag parkeerde aan de kant van de weg. Mijn vrouw waarschuwde mij dat ik moest uitkijken voor de agressieve man die de weerloze vrouw over straat sleepte. En ik realiseerde mij meteen dat alle getuigen, toeschouwers en anderen die dit zien en meemaken, bang zijn voor mannen die vrouwen aanvallen. Nou, ik niet. Ik stapte op de man af en nog voordat ik maar iets kon zeggen tegen hem liet hij de vrouw al los. Dit bedoel ik maar: voor die vrouw was hij niet bang … voor mij wel.
De tweede keer was mijn dochter nog een kind. Samen zagen wij hoe een man een vrouw over straat meesleurde. Ik liep er op af nadat ik mijn dochter eerst gezegd had te blijven waar zij was en dat ik terug zou komen. Niemand anders greep in op het geweld van deze man. Geweld waar hij uit zichzelf mee stopte toen hij mij op hen toe zag komen lopen. Ook deze man liet de hulpeloze vrouw uit zichzelf los toen hij mij zag. Hij was niet bang voor die vrouw … voor mij wel.
Beide vrouwen slaagden er niet in zich uit de polsgreep van hun mannelijke aanvallers los te maken.

Verrassen
In allerlei zelfverdedigingscursussen (ook scholierenzelfverdediging) wordt cursisten geleerd hun onderarmen omhoog uit de polsgreep te zwaaien. Mocht dit niet lukken, wordt cursisten geleerd hun tegenstanders te verrassen door afwisselend te duwen en te trekken of te trekken en daarna te duwen. De gedachte hierachter is dat zij hun aanvaller op deze manier dwingen mee te bewegen. In de hoop hun aanvaller te kunnen verrassen met een korte, krachtige en snelle onverwachte bevrijding uit de polsgreep.
Naar mijn ervaring is dit valse hoop. Geen van de twee vrouwen die ik zag had genoeg kracht zich te kunnen bevrijden uit de polsgreep van hun mannelijke aanvaller. Geen van deze twee vrouwen kon hun aanvaller verrassen.
Er zijn instructeurs zelfverdediging die er wél rekening mee houden dat zo een opzwaaiende beweging helemaal niet werkt om jezelf mee te bevrijden. Zij leren cursisten op hun voeten weg te stappen bij hun aanvallers vandaan om zo meer kracht te geven aan de opzwaaiende bevrijding. Of om naar links/rechts weg te stappen en kracht te geven aan de bevrijdende beweging. Ook dat helpt volgens mij helemaal niet om zich mee los te maken uit een polsgreep. Beide vrouwen die ik zag werden aan hun polsen over straat mee gesleurd. De greep van de man die dit deed was veel te krachtig. Zo krachtig dat ik denk dat het mij evenmin gelukt zou zijn met zo een opzwaaiend beweging vrij te komen uit zijn polsgreep.

Oefenen
Vooral omdat er over het algemeen veel te voorzichtig getraind wordt, lukte het de cursist die mij om advies vroeg niet om zich met zo een opzwaaiende beweging te bevrijden. In mijn trainingen wordt namelijk keihard getraind op zelfverdediging. Terwijl in de meeste trainingen zelfverdediging er vooral sprake is van voorzichtigheid tijdens het trainen. Om de veiligheid van de trainingspartners te kunnen garanderen wordt er geadviseerd armbanden en horloges af te doen.
Wat wil nu het geval? Horloges en armbanden heb jij juist wel om wanneer een nare knakker je beet pakt bij je polsen. En die versierselen beginnen meteen te knellen. Eerst alleen in je huid maar hoe langer de greep duurt en hoe strakker die is hoe pijnlijker het voelt. Soms zo pijnlijk dat je niet meer in staat bent iets terug te doen.
Ook het trainen op afspraak en ritme, eerst ik daarna jij, staat wat mij betreft geheel los van de werkelijkheid van het echte gevecht. Dat is namelijk één grote chaos. Waarin geen sprake meer is van ritmisch pakken, losrukken en wegrennen. Sommige instructeurs adviseren cursisten zelfs om elkaar zacht beet te pakken om beurse en blauwe plekken en andere blessures te voorkomen. Zeggen er zelfs bij dat niemand zich hoeft te bewijzen in hun training zelfverdediging. Hoe bedoelen deze instructeurs dat? Een echte aanvaller zal zich wel degelijk willen bewijzen door ervoor te zorgen dat zijn slachtoffer echt nooit mee~r los kan komen!

Herhaling
Na een heleboel herhalingen denken cursisten zo een bevrijdingstechniek voldoenet te beheersen. Dat klopt. Zij beheersen zo een techniek voldoende in de training waar alles op afspraak plaats vond. Waarvan hun instructeur vind dat het heel goed gaat met hun cursisten. Maar, dit geldt toch ook alleen voor in zo een training?
Deze cursisten worden hartstikke goed in het herhalen van deze bevrijdende opzwaaibeweging. Niets meer en niets minder. Op deze manier kunnen zij allerlei diploma’s, certificaten en oorkondes verdienen. De winst in het ‘echie’ staat daar mijlenver vandaan. De twee vrouwen die over straat gesleurd werden aan hun polsen kwamen in het echt niet los. Zij zaten muurvast.
Met je andere arm de hand die vastgepakt is vastpakken en samen tegelijkertijd uit de polsgreep losrukken, dat kwam bij de vrouwen die ik over straat gesleurd zag worden niet op. Naar mijn idee zou deze bevrijdingstechniek hen ook niet geholpen hebben. Ondanks dat hun instructeurs heel zelfverzekerd in de training zeggen dat ‘hun pols los zal komen’. Waarom niet? Omdat hun aanvallers vastbesloten mannen waren die op geen enkele manier van plan waren deze vrouwen los te laten komen. Deze vrouwen konden zichzelf echt niet bevrijden. Deze mannen zouden hen uit zichzelf niet loslaten. Daar was mijn komst voor nodig.

Mesvechten
Ooit gaf ik les aan een landmachtklas. Vanuit deze leerlingen waren er vragen over zelfverdediging tegen snij- en steekwapens. Met name in het grondgevecht en wat te doen als beide vechters een mes in handen hebben en met de vrije hand elkaars meshand vastgegrepen hebben. Hoe kom je dan los?

Deze situatie is vergelijkbaar met een doorsnee polsgreep. Daar kom je niet uit door je onderarmen op te zwaaien. Mensen die ooit met een polsgreep vastgegrepen zijn weten dat je daar amper uit komt. De twee vrouwen die ik zag, weten dat. De leerlingen uit deze landmachtklas weten dat ook, vandaar hun vraag.
Mijn antwoord luidde: probeer niet los te komen door je onderarmen omhoog en naar buiten te zwaaien. Dat hoef je niet te proberen omdat je tegenstander dat altijd zal voorkomen. Bovendien raak je alleen ontmoedigt zodra je voelt dat je niet los kan komen.

Tip: hoe kom ik los uit een (dubbele) polsgreep?
Blijf gewoon vast zoals je vastgegrepen bent en druk zijn armen recht. Het maakt mij niet uit hoe je zorgt dat hij zijn armen strekt. Als je het maar zo doet dat jij je scheenbeen in zijn onderarm drukken kunt. Met je hele gewicht druk jij jezelf nu los. Kijk naar de foto bij deze post en je zult begrijpen hoe je op deze manier los kan komen.

Share on Facebook
posted by Adrie de Herdt in Geweld and have Comments (2)