Zelfverdediging Info Blog

Informatie over zelfverdediging.

Archive for the 'Budo' Category

Zelfverdediging Tip 42b: niet mopperen maar doen …

 

 

 

 

 

 

‘Géén’ antwoordde ik. ‘Geen enkele zin’ antwoordde ik regelmatig op de aan mij gesteld vraag ‘welke zin het heeft het om 400 maal met je gestrekte benen te ‘flipperen’ terwijl je op je rug ligt’. ‘Maar, doe dit eens gewoon en zonder commentaar en zonder te mopperen’.

Topsporter

Als gastdocent die een pittige conditietest verzorgde, was ik twee weken geleden actief bij Van Hellemond Sport in Hilversum. Deze allround-sportschool heeft een succesvolle karateselectie met Wado Ryu karate-toppers die regelmatig in de prijzen vallen.

In overleg met wedstrijdtrainers Andre Broeke, Ton Lefebre en Karel Van Hellemond mocht ik de conditie van hun topsporters testen. Met afsluitend een stuk praktijk over het al dan niet houden van afstand binnen een vechtsport danwel een écht gevecht.

Van iedere topsporter verwacht ik een ijzeren conditie. Dus er werd heel veel heen en weer gelopen, ontzettend veel opgedrukt en opgesprongen.

‘Flipperen’

Daarnaast werd er ook ontzettend veel ‘geflipperd’. Op de buik liggend, op de rug liggend en ook op de billen zittend. ‘Flipperen’ betekent dat deze topkarateka’s hun gestrekte benen op en neer moesten blijven bewegen, gewoon alsof ze aan het zwemmen waren. Alsof zij aan het ‘flipperen’ waren met zwemvliezen aan hun voeten.

Het moet gezegd: op de geblesseerden na konden al deze topkarateka’s de voorgeschotelde getallen aan. Niet dat het een makkie was maar 400x achter elkaar ‘flipperen’ in ruglig werd door hun gewoon afgedraaid. Zonder gemopper werd deze oefening ‘gewoon’ uitgevoerd.

Mentaal

En dat viel mij reuze mee. Het viel mij mee dat ik niet steeds vragen van deze topsporters moest beantwoorden over het waarom van een aangeboden oefening. Deze topsporters voerden alle oefeningen zonder commentaar uit. Geweldig. Want, dit heb ik ook wel eens anders meegemaakt. Dat ik aldoor vragen moest beantwoorde naar het waarom van een door mij aangeboden oefening.

Dan werd mij gevraagd naar de zin achter een ‘flipperoefening’ 400 maal uitvoeren. ‘Geen enkele zin’ antwoordde ik regelmatig. De vragenstellers legden mijn antwoord uit als: ‘het heeft geen enkele zin om deze oefening 400x uit te voeren’. Met mijn woorden bedoelde ik echter dat ik ‘geen enkele zin’ had verder op deze vraag in te gaan.

Zeker in een conditietest die ik mag aanbieden, test ik niet alleen fysiek op kracht en uithoudingsvermogen maar ook mentaal. Dan kijk ik om mij heen om te zien wie er al vroeg afhaken en wie er alsmaar doorgaan. Doorgaan tot de 400ste keer op en neer ‘flipperen’. En nee, natuurlijk vraag ik dit niet van een beginnersklasje karate maar voor topvechters vind ik 400x ‘flipperen’ beslist haalbaar. Bovendien deed ik in de conditietest die ik voor de toppers in de wedstrijdselectie bij Van Hellemond Sport mocht verzorgen lekker mee. En als ik als 60-jarige seniore oud-topper nog 400 maal kan ‘flipperen’, moeten 40 jaar jongere topvechters dat getal al zeker halen.

 

 

Share on Facebook
posted by Adrie de Herdt in Budo,Zelfverdediging Tips and have No Comments

Senioren zijn het wangedrag van junioren zat

Aftocht
als puber groeide ik op in een tijd waarin agenten nog ‘bromsnorren’ waren die met hun Kever kwamen aangerold en lastposten links en rechts een draai om de oren gaven. Ongeacht wie de aanleiding tot het tumult was, ongeacht wie bij wie hoorde. Wij wisten het wel: politie in aantocht betekende een vlotte aftocht.

Markt
Ook de markt was destijds een plek waar wij nooit stennis maakten. Ongeacht wat er ook gebeurd was. En pikken, stelen … nee er was werkelijk één plek waar je nooit iets meenam zonder af te rekenen: de markt. Want, je kon er op voorhand vanuit gaan dat de ene marktkoopman de andere marktkoopman kwam helpen. En nee, niet door geboefte te bevragen naar het waarom van hun criminele gedrag maar door hen ter plekke daarvoor te bestraffen. Een gepakte boef kreeg een pak slag op rij. Eerst van de bestolen marktkoopman, daarna van zijn naaste marktkraamburen links en rechts, daarna van de overburen met hun marktkraam en als het even kon liet de achterbuurman diens kraam even in de steek om ook een paar corrigerende tikken uit te delen. Niet alleen eigenrichting maar ook nog bijzonder vlot snelrecht.

Oorvijg
Nu heb ik zelf enkele jaren geleden op een marktplaats een lastpost van rond de 18 jaar oud een oorvijg verkocht. Meteen kwamen er wat marktkooplui vanachter hun marktkraampjes vandaan. Maar in tegenstelling tot wat ik in mijn eigen pubertijd gewend was kreeg niet de lastpost nog op zijn minst een reprimande van het overtal aan marktkooplieden. Nee, de heren kwamen mij aanspreken. ‘Nou, bedankt hoor’, ‘Dat had je niet moeten doen’ werd mij gezegd. En ‘zij komen altijd met z’n allen’. ‘Zij’ was voor deze marktkooplieden blijkbaar een groep mensen waar zij al op voorhand problemen van verwachtten.

Voor mij was dit de omgekeerde wereld. Het was toch de betreffende puber die zich bijzonder naar gedragen had? Waarom zou ik op mijn reactie aangesproken moeten worden? Omdat ik dit nare joch een draai om de oren gegeven heb?

Senioren
Op dit moment trainen er wat senioren als cursist in mijn riddertrainingen zelfverdediging. Senioren zijn voor mij cursisten die de leeftijd van 60 jaar voorbij zijn. Een van deze cursisten is de leeftijd van de 70 al voorbij en heeft in de jaren 70 van de vorige eeuw al meteen binnen het toen in ons Nederland kersvers gearriveerde karate mee gedaan. Toch is ook hij bij mij puur praktijkgericht op de zelfverdediging komen trainen.

Een andere seniore cursist doet zelf nog heel actief aan vechtsporten en traint tegelijkertijd puur praktijkgericht en zonder de (veelal Oosterse) rituelen van zijn vechtsporten bij mij in de zelfverdediging.

Respect
Mijn senior cursisten vertellen verhalen over het wangedrag, de agressie en bedreiging vanuit junioren naar hen toe in de openbare ruimte van ons land. Er wordt mijn senior cursisten soms totaal geen ruimte gelaten binnen onze openbare ruimte. Zij moeten soms letterlijk vragen om ‘erlangs te mogen’.

Terwijl zij wel degelijk opgemerkt zijn door de ogen van de jongeren die weigerden aan de kant te gaan. Het is gewoon werkelijk met opzet dat deze jongeren niet aan de kant gingen. Zij wilden ‘respect’ van de senioren die zij zelf de weg versperden. Respect afgedwongen in een vriendelijke vraag erlangs te mogen lopen.

Laat ik het zo zeggen: een senior van bijna 80 jaar oud heeft de fiets van zo een puber gegrepen en die met één enkele slinger van zich af gegooid. Hij heeft niets gevraagd aan deze pubers, hij heeft niets gezegd tegen deze pubers … maar, zij gingen onmiddellijk aan de kant voor hem.

Zat
Tegelijkertijd vertelde deze man aan mij dat hij het ‘zat’ is dat er geen enkele rekening met hem gehouden wordt door veel pubers in ons land. En zo zijn er meer senioren die zich tegenover mij als ridderfactor ont-wikkelaar uitlaten over het gebrek aan voorkomendheid, Hoofs, Hoffelijk en Hulpvaardig ridderlijk gedrag van onze junioren.

Share on Facebook
posted by Adrie de Herdt in Budo,Geweld,Zelfverdediging Tips and have No Comments

BUDO een overgewaardeerd begrip

Voor samurai in het feodale Japan was het noodzakelijk hun vaardigheden dagelijks bij te houden onder druk van het immer aanwezige risico op dodelijk geweld.

‘Budo’ lijkt een toverwoord binnen de vechtsporten.
Volgens mij is BUDO zoals wij dat uitleggen in onze Westerse wereld een totaal verkeerd begrepen term! Zelfs mensen die er verstand van hebben kunnen niet goed uitleggen wat er met BUDO bedoeld wordt. Laat ik het bij datgene houden wat ik als Wado Ryu Karateka ervan vindt:
BUDO is een manier van denken zoals die zich in het Japan van direct na het einde van de samurai-klasse heeft kunnen ontwikkelen. En nergens anders. Het is een uitvloeisel van een toenmalige tijdsgeest. En niets meer.
Het staat ons westerlingen vrij wel of niet de BUDO-gedachte over (proberen) te nemen en ik ken een oud-vechtsporter die dit gedaan heeft. Hij heeft zich zelfs bekeerd tot het bij het ware BUDO horende Shinto Zen Boeddhisme. Hij beoefend zijn vechtstijl als een manier van denken en doen zoals bedoeld vanuit het BUDO. Met alle bijbehorende ceremoniën en onderlinge omgang met elkaar. Hij treedt nooit in de openbaarheid en oefent ongemerkt en onopvallend en heeft geen vereniging of club maar wel een groep van gelijkgestemden. Er komt heel wat kijken bij het beoefenen van BUDO en dit lukt niet met twee of drie keer in de week één uurtje trainen. Hij traint vele uren elke dag. En niet met mij want om met hem te mogen trainen moet je aan vele voorwaarden voldoen.
Ik respecteer hem voor de inzet die hij toont naar datgene dat hij belangrijk vindt in zijn leven en dat weet hij van mij. Er zijn naar mijn mening maar weinig mensen die zich elke dag opnieuw voor de volle 100% inzetten voor doelen in hun leven.

En hier komen wij bij de essentie van het BUDO zoals ik denk dat het in elkaar zit: BUDO diende alleen maar om werkloze samurai die geen BUJUTSU meer mochten en/of konden beoefenen in het gareel te houden. Zij hadden plotseling geen meester meer om dagelijks voor te trainen en werken. Zou het BUDO zich niet ontwikkeld hebben dan zouden er duizenden RONIN door Japan gezworven hebben. Nu werden werkloze samurai dankzij het BUDO meesters over zichzelf en hun vaardigheden en pasten zich op deze manier aan de nieuwe Japanse samenleving zonder samurai aan. Een gedwongen keuze, want anders hadden zij kogels gevangen van het nieuw ontwikkelde moderne Japanse leger.
De discipline waar tegenwoordig in het BUDO naar verwezen wordt kende een eigen noodzaak en die was gericht op het overleven voor de ouderwetse Japanse samurai-klasse binnen een Japanse nieuw ontwikkelende samenleving.

Share on Facebook
posted by Adrie de Herdt in Budo and have No Comments